WYKOPY BUDOWLANE
  1. WSTĘP

  2. ŚCIANKA BERLIŃSKA

  3. MIKROPALE

  4. ŚCIANKA SZCZELNA

  5. ŚCIANKA SZCZELINOWA

  6. WYKOP SZEROKOPRZESTRZENNY

  7. ODWODNIENIE WYKOPU

 

1. WSTĘP.
Wykop - budowla ziemna w postaci odpowiednio ukształtowanej przestrzeni powstałej w wyniku usunięcia z niej gruntu.
Wszelkie wykopy należy wykonywać wraz z zastosowaniem odpowiednich środków bezpieczeństwa. Nie należy wykonywać wykopów bez skarp lub rozparcia na głębokość większą niż 1 metr w gruntach piaszczystych i 1,5 metra w gruntach gliniastych.

 

Wykopy można wykonywać dwoma metodami:

  • metoda czołowa - metoda ta jest skuteczna przy wykopach o dużych głębokościach, lecz małych szerokościach

  • metoda warstwową (podłużną) - metoda ta jest skuteczna przy dużych szerokościach wykopów. Można wtedy zastosować oprócz koparek także spycharki i zgarniarki, zdejmujące kolejne warstwy gruntu. W innej wersji tej metody koparka wykonuje wykop na szerokość i głębokość zasięgu łyżki, który jest następnie poszerzany przez spycharko-zgarniarki

 

2. ŚCIANKA BERLIŃSKA.
Zastosowanie:

  • tymczasowa obudowa głębokich wykopów;

  • przeniesienie obciążenia w postaci parcia gruntu;

  • przy odpowiedniej ochronie antykorozyjnej pali i zastosowaniu opinki betonowej lub stalowej można ją wykonać jako trwałą konstrukcję oporową.

Budowa:

  • konstrukcja z pali, najczęściej stalowych dwuteowników, o rozstawie do 3 m;

  • wypełnienie w postaci opinki, najczęściej z bali drewnianych, a także dyle żelbetowe lub wypraski stalowe;

  • w przypadku pojawienia się niewielkiej ilości wody gruntowej pod opinkę zakłada się włókninę;

  • podparcie obudowy może być zapewnione przez kotwie gruntowe lub stalową konstrukcję rozpierającą składającą się z oczepów zastrzałów i rozpór.

Technologia wykonania:

  • po wbiciu pali opinkę zakłada się za półki pali sukcesywnie w miarę głębienia wykopu, który wykonuje się etapami o miąższości dostosowanej do rodzaju i stanu gruntu;

  • w przypadku wysokiego poziomu wód gruntowych w trakcie głębienia sukcesywnie uruchamia się odwodnienie;

  • wykop wykonuje się do rzędnej posadowienia stóp, ław, a w przypadku występowania pod powyższymi gruntów nienośnych wykop pogłębia się do rzędnej spągu tych gruntów, usuwa się je i wykonuje się zasypkę gruntami niespoistymi;

  • wszystkie roboty można wykonywać systemem potokowym, co pozwala na rozpoczęcie robot konstrukcyjnych przed ostatecznym zakończeniem robot zabezpieczających i głębienia wykopu;

  • obudowa berlińska powoduje odprężenie gruntu za obudową i z tego powodu nie jest zalecana do wykonywania w bezpośrednim sąsiedztwie istniejących fundamentów lub instalacji uzbrojenia podziemnego;

  • obudowa berlińska na styk z nowo projektowaną konstrukcją, wykorzystywana na małych działkach, stanowi tracony szalunek zewnętrzny ściany podziemia, na który wykładana jest izolacja pionowa;

  • ciągły oczep stosowany jest w przypadku gdy niemożliwe jest zaprojektowanie rozparcia lub kotwienia nad stropem, po wylaniu którego można podparcie usunąć, takie rozwiązanie uniemożliwia wykonanie ściany zewnętrznej, natomiast głowice kotwi rozstawione co 2-3m można zabetonować w konstrukcji, lub pozostawić okienka pozwalające na ich odcięcie po wykonaniu podziemia.

 

FAZY WZNOSZENIA "ŚCIAN FUNDAMENTOWYCH PRZY ZABEZPIECZENIU WYKOPU "ŚCIANKĄ BERLIŃSKA.

 

3. MIKROPALE.
Zastosowanie:

  • ściany zabezpieczające wykopy w pobliżu obiektów sąsiednich.

Budowa:

  • palisada składa się z mikropali o średnicy 15÷35 cm,

  • między obiektem wznoszonym a już istniejącym na ogół wystarcza 30÷60 cm.

Technologia wykonania:

  • pale wiercone w odstępach nie przekraczających 3 średnic,

  • podczas głębienia wykopu nie ma potrzeby zakładania między mikropale opinki, między mikropalami tworzą się naturalne przesklepienia, które pozwalają traktować palisadę jako ściankę ciągłą w pełni zabezpieczającą przed rozluźnieniem gruntu za obudową, ma to istotne znaczenie w przypadku głębienia wykopu w pobliżu fundamentów istniejących obiektów,

  • w przypadku wykopów o większych głębokościach, palisadę rozpiera się, lub kotwi wykonując przy tym żelbetowe,lub stalowe oczepy.

 

4. ŚCIANKA SZCZELNA.
Zastosowanie:

  • zabezpieczenie wykopu (uniemożliwić przemieszczanie znajdującego się za ścianką gruntu w kierunku poziomym),

  • uniemożliwiają przepływ wód otwartych, gruntowych lub powierzchniowych znajdujących się za ścianką,

  • zapewniają przejęcie spodziewanego parcia gruntu i wody,

  • umocnienie nabrzeża w budownictwie hydrotechnicznym.

Budowa:

  • konstrukcja tymczasowa, lub stała złożona z podłużnych elementów, brusów (grodzic),

  • rodzaje ścianek szczelnych:
    - drewniane,
    - stalowe,
    - żelbetowe,
    - PCV.

Technologia wykonania:

  • grodzice zagłębia się w grunt ściśle jeden obok drugiego, tak aby całość stanowiła szczelną płytę obciążoną płytami poziomymi niekiedy również siłami pionowymi,

  • grodzie stalowe stosuje się we wszelkich rodzajach gruntów,

  • sposoby wprowadzania ścianek w grunt:
    - dynamiczne poprzez użycie wibratorów hydraulicznych,
    - dynamiczne poprzez zastosowanie młotów o dużej energii udaru,
    - statyczne poprzez wciskanie brusów w grunt,

  • ścianki szczelne mogą być wspornikowe, rozpierane i kotwione kotwami gruntowymi,

  • wykonywanie kotwii gruntowych:
    - wywiercenie otworu,
    - wprowadzenie w otwór cięgna,
    - wykonanie zastrzyku na odcinku nośnym kotwii,
    - napięcie cięgna,
    - dokończenie zastrzyku.

PROFILE GRODZIC STALOWYCH.

 

5. ŚCIANKA SZCZELINOWA.
Zastosowanie:

  • głębokie fundamenty pośrednie,

  • konstrukcja oporowa zabezpieczająca wykopy fundamentowe, skarpy itp.,

  • zabezpieczenie wykopu oraz ściany zewnętrzne części podziemnej budynku.

Budowa:

  • konstrukcja żelbetowa,

  • grubości: 60, 80, 100, 120 i 150 cm.

Technologia wykonania:

  • konstrukcja formowana w szczelinach gruntowych, których stateczność w trakcie głębienia jest zapewniona przez zawiesinę bentonitową,

  • w trakcie budowy podziemia ściana może pracować jako wspornik, lub przy znacznej głębokości wykopu być zabezpieczona kotwami gruntowymi lub rozporami stalowymi.

 

Bibliografia:

  • http://www.stump-hydrobudowa.pl

  • Praca zbiorowa pod redakcją Janusza Panasa: Nowy Poradnik majstra budowlanego. Warszawa: Arkady, 2008, s. 112. ISBN 978-83-213-4247-4.

 
 
 
 

© 2011-2020 PROJEKTUJE Michał Marcinkowski.

scianka_berlinska_03

FAZA 3